Van omnivoor tot rauwe ayurvedische, veganist (DEEL 2)

In deel 1 heb je al kunnen lezen over omnivoren en vegetariërs, nu gaan we iets verder de diepte in. Sinds anderhalve maand eet ik veganistisch en zoveel mogelijk suiker- en glutenvrij. Later in dit artikel vertel ik je waarom. Dat mijn eetkeuzes nogal wat vraagtekens oproepen, merk ik bij een kleine groep mensen in mijn omgeving. “Ik ben vandaag ook veganist!” roept mijn vriendinnetje op een terrasje in Amsterdam wanneer ze opmerkt dat ik ben afgevallen. Als ik geen wijntje bestel (onder het mom van suikers) vraagt ze zachtjes: “Betekent veganistisch dat ik ook geen wijn mag drinken?!” ’s Avonds geniet ze van een alles-behalve-veganistisch kaasplateau. Natuurlijk betekent het niet dat ik geen wijn mag drinken, laat staan dat het überhaupt betekent dat ik iets ‘niet mag’. Twee dagen later eet ik bij een andere vriendin. Ondanks dat ze van mijn dieetkeuzes afweet, staan er heerlijke tarwe-toastjes op tafel met tonijn- en eiersalade. Daarna komt dé lasagne van haar aanstaande man op tafel, inclusief gehakt, bechamelsaus en een laagje kaas. Ruikt goddelijk. “Je bent toch een optionele veganist? Wij dachten, dat lust ze vast wel!” Omdat ik het tegengaan van voedselverspilling belangrijker acht dan mijn principes, schraap ik rustig de bovenste kaaslagen van de lasagne af en eet voor het eerst sinds lange tijd een stukje koe. Als ik mijn vriendin later op de avond voorzichtig app of ze wil navragen of ik veganistisch kan eten op hun bruiloft, krijg ik het volgende appje terug: “We gaan voor vegetarisch”. Ik snap het wel: ik kies voor een eetstijl die buiten de gangbare norm valt en leg daarmee onbewust druk op anderen om ook ‘anders’ te koken. Om misverstanden uit de lucht te helpen zet ik hieronder de meest voorkomende anders-eten-levensstijlen op een rijtje: beginnend bij de flexitariër en eindigend bij Ayurveda.

FLEXITARISCH
Toen ik een Koreaanse vriendin vertelde dat ik biseksueel ben reageerde ze als volgt: “Oh, dus je kunt niet kiezen? Dat komt vanzelf!” Alhoewel ik er destijds smakelijk om gelachen heb, vond ik haar beredenering nu wel van toepassing om de flexitariër uit te leggen. Deze term is relatief nieuw en ontstaan vanuit de behoefte van het individu om minder dierlijke producten te eten maar het niet volledig uit het dieet te schrappen. Je zou kunnen zeggen dat een flexitariër iemand is die hoofdzakelijk vegetarisch eet, maar incidenteel vlees of vis nuttigt. “Er zijn veel verschillende redenen om flexitariër te worden. Kiezen voor minder vlees en zuivel is beter voor je gezondheid, dierenwelzijn en voor het milieu. Bovendien draagt het bij aan een eerlijke verdeling van het voedsel in de wereld.” (Natuur en Milieu, 2017) Een andere reden kan zijn dat je graag zowel jouw vegetarisch als omnivorisch etende vrienden te vriend houdt – oké, flauw grapje. Maar bottom line, wanneer de flexitariër nu wél vlees eet en wanneer niét, dat is vooral een individuele keuze. Flexitariër schijn je al te zijn bij één dag per week geen vlees. Grote kans dat jij dus al een flexitariër bent, zonder dat je je het beseft.

Interessant om te onderzoeken als flexitariër:

  • Het concept van http://www.koopeenkoe.nl. Hun concept is om minder vlees te eten en wanneer je het eet om te kiezen voor goed & traceerbaar vlees. Zodra elk deel van de koe verkocht is wordt hij pas geslacht zodat er geen vlees verloren gaat. Ook kun je ontdekken bij welke boer de koe staat (je kunt ‘m bij wijze van zelfs knuffelen voordat hij geslacht wordt). Je moet trouwens wel ruimte hebben voor 8 kilo vlees in jouw vriezer….
  • Bekijk ook eens de blog van http://www.dehippeflexitarier.nl als je geïnteresseerd bent in deze levensstijl (Raad ze nu tóch een wannabe-goeroe aan? Ja! Dat doe ik, want de recepten zien er lekker uit)

PESCETARISCH
Mijn Google reageert in ’t Duits als ik pescetariër google: Vegetarier die Fisch essen?! Tja, eigenlijk kan ik vrij kort zijn over pescetarisch eten: er wordt voornamelijk een plantaardig dieet gevolgd, maar wel vis gegeten. En zuivelproducten. Heel eerlijk heb ik nog nooit iemand horen zeggen dat hij/zij een pescetariër is – alhoewel anders-eters sowieso wel tegenstribbelen als ze horen dat ze ‘iets’ zijn (men zegt eerder “Ik eet vegetarisch” dan “Ik bén vegetariër). Grappig weetje is dat ik tijdens mijn hike naar Spanje regelmatig vroeg om een vegetarische salade en dan een salade met tonijn kreeg voorgeschoteld.

VEGANISTISCH
Een veganistisch dieet is heel simpel: puur plantaardig. Geen melk, geen kaas, geen eieren, geen vlees en ook geen vis. Zoals ik aan het begin van mijn artikel aangaf ga ik een stapje verder en eet ik naast veganistisch ook zoveel mogelijk suiker- en glutenvrij. Dit heeft dus niks met veganisme te maken, maar ik wil het wel even toelichten. Ik drink onder het mom van suikervrij bijvoorbeeld geen alcohol meer. Dit alles doe ik om mijn acné/rosaceahuid op natuurlijke wijze vanbinnen te kunnen herstellen zonder gebruik te maken van hormonale anticonceptie of antibiotica. Dat duurt wel een paar maanden langer dan met een pillenkuur en/of cremè van de huisarts. Omdat in veel dierlijke producten hormonen en antibioticum voorkomen, heb ik deze uit mijn dieet geschrapt. Sinds ik geen melkproducten, eieren, vlees en vis meer eet, knapt mijn huid aanzienlijk op! Suikers gooien mijn hormoonhuishouding door de war waardoor ik hiermee voorzichtig ben. Ik zal dus voorlopig niet zómaar ergens suiker ingooien of suikerrijke producten eten en drink geen (verse) vruchtensappen om de hoeveelheden fruitsuikers te beperken. Daarnaast ben ik gestopt met gluten omdat het me een opgeblazen gevoel geeft. Dit klinkt als een behoorlijk strikt dieet – dat is het ook – en ik raad het je ook ten zeerste af omdat het niet voor iedereen geschikt is! Ik denk niet dat ik mijn hele leven op deze manier blijf eten, mede omdat ik een extreem lage bloeddruk heb die ik in de gaten moet houden (en een stukje vlees kan daarbij helpen). Desalniettemin is plantaardig eten een enorme aanrader aangezien het aanzet tot creatief koken: zelf vind ik bijvoorbeeld een ovenschotel met pompoen, wortel, tijm, bonen & tempeh oprecht superlekker. Mijn ex-vriend (een echte omnivoor) vond het bijvoorbeeld afschuwelijk als ik veganistisch kookte, die at veel liever een ovenschotel met prei, gehakt en aardappelen bedekt met een laag kaas. Als je van een beetje aardse smaken houdt en veel structuren, kun je best eens een keertje veganistisch koken. Is ook goed voor het milieu omdat er veel grondstoffen verbruikt worden voor veeteeltlandbouw. Ik ben trouwens geen “echte” veganist. Want dan zou ik ook helemaal geen enkel dierlijk product gebruiken zoals leer, honing, dons of wol.

(Raw) Vegan Restaurant tip:

  • Rawsome in Arnhem (veelal is ook suiker- en glutenvrij, hoera!). Tegenwoordig kun je trouwens bij de meeste vegetarische restaurants wel aangeven dat je veganistisch eet.

RAW VEGAN
Een tijdje terug was er veel ophef over de IDFA-documentaire “Rauwer” (een opvolger van de documentaire “Rauw van 2008). De moeder van Tom (15) en hijzelf leven volgens een raw vegan dieet: een levensstijl waarbij groente, fruit (en noten) puur & rauw worden gegeten. Moeder Frances werd op social media voor gek verklaard, omdat voedingsartsen aangaven dat hij 12 centimeter kleiner zal blijven dan initieel verwacht. Strikt genomen kun je bij een rauw dieet wel (rauw) vlees en vis eten (Mmmm, tonijn-sashimi!), maar bij een raw-vegan dieet gebeurt dat niet. Ondanks alle commotie, ziet Tom er gezond uit. Wat een heikel punt is, is dat bij extreme dieten zoals raw vegan er vaak ook een bepaalde geloofsovertuiging aan vastzit. Hierbij bedoel ik geen geloof in hogere macht, maar in een extreem gezonde manier van leven. Dat is het geval bij Frances die haar zoon bijna indoctrineert met haar levensovertuiging. Hoe ver mag je gaan als ouder, vind jij? Omnivorisch eten is natuurlijk ook een bepaalde levensovertuiging. Terugkomend op raw-veganisme, we kunnen er simpel over zijn: mocht je ooit een feestje organiseren en er komt iemand die raw-vegan eet, dan kun je gewoon wat groente en fruit neerzetten. Desalniettemin zal die persoon zelf ook wel wat meenemen.

Trailer van Rauwer: 

AYURVEDISCH
Wat minder bekend in onze Westerse maatschappij – maar o-zo-boeiend – is de ayurvedische voedingsleer. Deze alternatieve voedingsleer komt oorspronkelijk uit India en is door een aantal dappere mensen naar Nederland gebracht (wie deze dappere mensen zijn, dat weet ik ook niet). Het is eigenlijk een zusterleer van yoga, dat de mens als één werkend, holistisch organisme aanschouwt. Voeding, beweging, levensinstelling: het heeft allemaal met elkaar te maken als één vicieuze cirkel. Om ayurveda een dieet te noemen is dan ook te kort door de bocht. “Tegenwoordig wordt ayurveda regelmatig als een modewoord gebruikt. Je ziet het terugkomen op allerlei verzorgingsproducten en voedingsmiddelen, die uit India komen. Ayurveda is echter meer dan dat. Het is een gezondheidssysteem gebaseerd op de natuurwetten, waarbij de individuele mens centraal staat en niet het product.” (Fascinerend.nl, 2017) Om ayurveda op te sommen in één alinea is vrijwel onmogelijk. Ayurveda gaat uit van het zelfhelend vermogen van de mens en is dus het tegenovergestelde van de westerse geneeskunde dat uitgaat van genezen in plaats van voorkomen. Ayurveda gelooft dat er in ieder mens drie ‘types’ (ook wel dosha’s genoemd) voorkomen. Deze dosha’s noemt de ayurveda Vata, Pitta, Kapha. Bij iedereen is er sprake van een andere samenstelling van deze dosha’s (constitutie genoemd). Zo is mijn constitutie bijvoorbeeld: Vata-Pitta en ergens onderaan bungelt Kapha. Vata houdt onder andere in dat ik erg beweeglijk ben en slecht slaap, Pitta heeft als kenmerk dat ik erg snel ontvlambaar ben. Met bepaalde keuzes in mijn voeding en leven kan ik dit meer in balans brengen: zo kan ik beter geen appels eten of kool om mijn Vata terug in balans te brengen en is het beter voor mij om voor 23:00 te slapen en voor 08:00 op te staan. Snap je het nog? Zelf begrijp ik ayurveda meer sinds ik bij een ayurvedische arts ben geweest. Ik heb daardoor mijn voedingssupplementen kunnen vervangen door redelijk onschuldige, gemalen kruiden om mijn hormonen in balans te krijgen. Wil je er meer over weten, dan kun je dus het beste naar een ayurvedische dokter gaan. YouTube staat vol saaie filmpjes over Ayurveda, maar ik ga proberen het uit te leggen met onderstaand filmpje:

Welk manier van leven en eten past het beste bij jou?
En van welke voedingsstijl zou je meer willen leren?

Bronnenlijst:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s