Beter een goede buur…

Klop-klop.
Ik verwacht niemand.
“Hoi!”
Klop-klop-klop.
“Jahaa! Hoi!”
Klop-klop-klop-klop-klop-klop-“BINNEN!”-klop-klop-klop-klop-klop-
Ik doe de deur open.
Een linkervoet schuift een doorzichtig plastic tasje naar mij toe.
“Je moet die met de letters XS eruit halen,” zegt de eigenaar van de inhoud van de tas.
Ik zie twee sponzige pakketje omringt door zilverfolie, op één staat met een grimmig handschrift ‘XS’ geschreven. Ik haal het pakketje eruit.
“X-tra Sambal,” verduidelijkt hij.
“Oeh,” zeg ik. “Zomaar?”
“Zomaar,” zegt hij terwijl hij me een sigaret geeft. “Voor na het eten.” Daarna loopt hij al pratende in de oortjes van zijn iPhone door.

Neuriënd doe ik de deur dicht, gooi mijn examenstof op de grond en grijp een verdwaald biertje uit de groentela van de koelkast. En wanneer de zomaar-klodder-knoflooksaus spontaan op mijn broek valt realiseer ik me hoe blij ik ben met mijn buurman.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s